HomeReizenAlaskaAlaska dag 12 / donderdag 22 augustus 2013

Alaska dag 12 / donderdag 22 augustus 2013

Vannacht is het steenkoud in de camper, zelfs met thermokleding, sokken en pyjama aan heb ik het nog koud en Robin slaapt vanaf half vier weinig meer door de kou. In plaats van dat je dan de verwarming even aanzet, ik zei het toch…

 

Uiteindelijk blijven we tot bijna half negen in bed liggen om er dan toch maar uit te kruipen. Het is tijd om weer verder te gaan en we rijden richting Tok via de Alaska Highway. We zoeken tijden lang naar een eland want die willen we zo graag zien maar het lukt maar niet. Robin denkt er nog even twee te zien waar een vrachtwagen stilstaat maar als we gekeerd zijn is er niets meer te zien. We rijden dus maar verder. Een heel stuk verder weet ik het ineens zeker! Daar stond er één en wederom op de snelweg in z’n achteruit zien we de prachtige eland in het water staan. Helaas zitten er bosjes voor en is zelfs de 70-200mm lens niet helemaal toereikend waardoor de foto matig is.
Na een enorm stuk slecht wegdek en daarna een mega stuk wegwerkzaamheden met hobbels, grind en weer een pilot car zijn we vlakbij de grens van de V.S. De rij valt gelukkig mee en iedereen gaat er vrij vlot doorheen, en wij gelukkig ook. In twee minuten mogen we doorrijden, pfoe. Een kilometer of 30 verderop komen we bij Tetlin Wildlife Refuge. We doen hier een wandeling van circa 1,6km enkele reis en komen bij het hidden lake. Het is doodstil hier in het bos, zelf het verkeer van de highway hoor je nauwelijks (het is ook weer heerlijk rustig overal op de wegen) en we lopen door het bos en moerasachtig gebied gedeeltelijk over planken vanwege het water. Uiteindelijk komen we bij een relatief klein meer uit waar bevers wonen. Een Duitser die wij onderweg tegenkomen vertelt ons dat er bootjes liggen die je kan gebruiken en we besluiten het ook te doen. Samen leggen we een roeibootje in het water en roeien een minuut of twintig over het meertje. Geen bevers maar de stilte en de rust en deze prachtige omgeving… wauw.
We slepen de boot weer op de kant en lopen terug. Het is knap warm want de zon is goed doorgekomen en je kan dan ineens merken dat het augustus is. Helaas zitten hier ook redelijk wat muggen dus je moet wel een beetje om je heen blijven slaan.
Het is alweer één uur ondanks ons extra uurtje bij de grens met Alaska dus we eten lekker een hapje in de camper, eindelijk weer eens lekker brood dat is fijn.
We rijden verder en besluiten in Tok boodschappen te gaan doen. De supermarkt is gelukkig behoorlijk groot en we vinden praktisch alles wat we nodig hebben om er weer vier tot vijf dagen tegen te kunnen . De dame bij de kassa is op z’n zachtst gezegd niet erg aardig maar okee, we hebben ook nog een slaapzak gekocht voor over onze dekens, dan hoeft ook de kachel niet aan, die maakt zo’n herrie… dan word je ’s nachts ook om de haverklap wakker.
Helemaal klaar om weer verder te kunnen in de richting van Delta Junction. Er zit halvewege een klein dorpje waar vast een RV park is. Nou fout gedacht… Er is geen camping dus moeten we verder. Nu zit er wel in ieder geval één net na Delta Junction maar dat wordt weer veel later dan we wilden. Helaas. De camping waar we uitkomen, Rika’s Refuge blijkt een historische site te zijn en de camping een state camping wat dus ook inhoud dat hier geen douches zijn en we moeten nu echt douchen. Terug dus maar naar Delta Junction. Nu stonden er borden dat we op moesten passen voor de bizons en elanden en jawel hoor, net voor de camping staan er drie elanden naast de weg. De foto’s mislukken jammerlijk door foute instelling maar goed. We hebben ze wel gezien. Op de camping aangekomen lijkt er eerst niemand te zijn maar gelukkig komt er toch een meneer aangelopen en kunnen we een plekje krijgen (het park is zo goed als leeg, dit is bijna overal zo behalve laatst in het lange weekend voor de Canadezen) en vertelt de man nog even dat er regelmatig elanden op de camping staan… pal naast de tenten nog wel. De camera ligt klaar maar het is al behoorlijk donker dus ik betwijfel of we ze zien. En dan is er ook nog kans op noorderlicht dus na elven even uit het raam spieken, we zetten de wekker! De man vertelt honderd uit over de Trans-Alaska Pipeline als ik vertel dat we vanuit Fairbanks een toer willen doen naar de poolcirkel onder andere ook omdat je dan veel van deze pijpleiding ziet en er hopelijk het nodige wordt uitgelegd. Deze loopt vanuit helemaal het noorden tot aan Valdez. Hij heeft gewerkt voor deze lijn en heeft dus de hele omgeving gezien op alle locaties en is overal heen gevlogen en gereden. Het leek hem erg de moeite waard.
Na een snelle hap, sla en broodje vaag vlees uit de magnetron (de hamburgers gingen alleen per twintig en dat past niet in de vriezer) heb ik heel uitgebreid gedoucht onder de heerlijk hete douche. Wat een verwennerij. Nu nog een biertje en even kijken of we de elanden zien, daarna onder de dubbele dekens.

IMG0061
IMG0114
IMG0058
IMG0085
IMG0093

Post ook eens in ons gastenboek!

Anchorage