HomeReizenAustralieAustralie dag 22 / zaterdag 7 mei 2011

Australie dag 22 / zaterdag 7 mei 2011

Vandaag is het tijd voor wat watervallen en na een moeizaam begin zijn we toch rond half negen op pad. We gaan eerst de waterfalls route rijden, dit is een 15km lange route vanuit Millaa Millaa die ons langs drie watervallen leidt. De eerste, de Millaa Millaa falls zijn prachtig, paradijselijk en er is verder helemaal niemand! We maken van de gelegenheid gebruik om uitgebreid foto’s te maken en rijden daarna verder langs nog een waterval waar je alleen van een afstandje bij kan komen. De laatste waterval kan je naartoe lopen en dan sta je beneden aan. Ook deze is prachtig en wat ruiger dan de Millaa Millaa.

Na deze watervallen besluiten we om toch naar de Millstream falls te rijden. Dit zouden de breedste in Australië moeten zijn. Ook hier is het erg mooi en vooral ontzettend rustig. Wat heerlijk. De watervallen zijn prachtig maar helaas kan je niet bij het water komen. Dat leek ons beide erg leuk. Een stukje terug hebben we gezien dat het 146km  is naar Undara, dit is een vulkaan waar een national park bij zit en waar je de lava grotten kan bezoeken. Na kort overleg zijn we het eens en rijden we die kant op. Het is zo’n twee uur rijden en het is pas elf uur. 

En wat een goede beslissing is dat… De weg wordt steeds mooier naarmate je verder het binnenland in komt. Dit is het ruige Australië waar we zo naar hebben gesnakt de afgelopen weken. Alleen de route is al de moeite waard. We spotten onderweg nog een enorme roofvogel die met zijn prooi op de weg zit en overal zie je de enorme rode termietenheuvels. Ook zien we voor het eerst twee road trains, vrachtwagens tot 50 meter lang. Best imposant. Soms staan er wat koeien op of langs de weg dus wel voorzichtig rijden. 

Aangekomen in Undara wordt het alleen maar mooier. Er is hier een groot complex met een receptie, huisjes, parkeerplaatsen en een camping. De tour die we kunnen boeken is om half vier dus we gaan ook een nachtje op de camping staan. Het is nu twee uur dus nog tijd genoeg om even wat te eten en ons klaar te maken voor de tour, zwemspullen aan want er schijnt gezwommen te kunnen worden… Robin ziet ook in de informatie dat er een sunset wildlife tour te doen is. Hmm dat klinkt interessant. Ik loop nog even naar de receptie om te vragen of dit te combineren is met de tour die we al geboekt hebben maar deze overlappen mekaar en daarnaast is die vol. Teleurgesteld loop ik terug tussen de prachtige vlinders door. Omdat Robin de tour ook wel ziet zitten en we deze camping helemaal het einde vinden besluiten we een dag langer te blijven. We kunnen hier wandelen, zwemmen, foto’s maken van vlinders en dan morgenavond de wildlife tour doen. Super! Dat gaan we zo direct even regelen. 

Als ik me even om ga kleden spot ik bij de toiletten een slang, eindelijk! Ik hou netjes afstand en al snel zie ik hem niet meer de in struikjes. Als ik omgekleed weer naar buiten kom glibbert hij over het beton en kan ik hem nog eens goed bekijken. Helaas natuurlijk net mn telefoon niet bij mij dus geen foto. 

Om iets over drie zijn we opnieuw bij de receptie en boeken we nog een nacht op de camping en de wildlife tour voor morgenavond. Geen punt en snel is alles geregeld. We wachten buiten op onze gids en na even zoeken zijn we dan compleet met in totaal tien man/vrouw. De gids begint van alles te vertellen over het national park. Na heel even spotten we een walleroe (geen grapje). Dit zijn vrij grote wallabies met een dikkere vacht zodat ze zich niet open halen aan de rotsen. Hij hopst er gauw vandoor en verderop zien we er nog twee. 

De gids verteld ons nog wat over een boom, als je daarvan een splinter in je hand krijgt kunnen ze na een aantal dagen je hand eraf halen omdat deze boom giftig is. Vroeger hakten ze route aanwijzingen in deze boom omdat deze niet wordt opgegeten door termieten of ander ongedierte, hij blijft dus altijd staan. 

Iets verder op pad zien we een groep van acht emoes. Dit is volgens de andere mensen en de gids uitzonderlijk. Meestal zie je er één of twee samen maar dit zijn hoogstwaarschijnlijk paps, mams, en zes kiddo’s. Ontzettend leuk zo’n hele groep. 

Verderop stopt hij de bus en lopen we naar de eerst grot nadat hij heeft uitgelegd hoe deze ontstaan. Het komt er op neer dat het bovenste deel van de lava stolt en hieronder een stroom van lava door blijft lopen en dus een grot vormt. De eerste grot is enorm. We hebben helaas het statief niet meegenomen maar aan het eind vanaf de trap hebben we toch nog een mooie foto kunnen maken. Achterin de grot is het aardedonker en de gids schijnt nog op wat grotkoraal, levende organismen die aan het plafond groeien.

Aan het begin van de grot zijn nog wat vormen te zien die lijken op een man met een hoed die zijn hond voert. Erg grappig. Ook zitten er mini vleermuisjes op het plafond. 

Onderweg naar de tweede grot komen we de groep emoes nog tegen en de tweede grot is het meest bijzonder. Er groeien allerlei prachtige planten en nog bijzonderder, de grot staat vol met water. Je mag erin zwemmen! Het water is heerlijk van temperatuur en kristal helder en we genieten hier dan even van het bijzondere moment. Tijd om aan te kleden en terug te gaan. Wat een trip.  

Op de camping gaan we even gauw douchen en daarna nog een biertje voordat het tijd is om te gaan eten, we hebben gereserveerd in de bar. Terwijl het ondertussen donker wordt type ik even verslag en dan ineens hopst er een beestje langs, geen idee wat het is maar het lijkt op een wallabie maar is het niet. Niet meer kunnen vinden helaas met de lamp en camera gereed… Gelukkig heeft het diertje dezelfde heen en terugreis en komt op de terugweg praktisch bij Robin op schoot zitten. En nu met de camera dus een paar mooie foto’s kunnen maken.

Nu is het tijd om te gaan eten en we lopen naar het enorme eetgebeuren. We worden naar een tafeltje gebracht en bestellen allebei het trio, kangoeroe, emoe en krokodil. Over de krokodil zijn we het eens, vrij saai maar Robin is meer van de kangoeroe (lijkt op steak) en ik meer van de emoe. Als we klaar zijn met eten landt er via mijn wang en bug van ongeveer vijf centimeter op onze tafel om snel onder de rand van mijn bord te kruipen. Volledig griezelend vraag ik iets later aan de dame van het restaurant om mij te helpen en die schuift met een mes het beest van tafel en verpletterd hem met één flinke trap waarna ze sarcastisch zegt: it’s just a bug, it won’t hurt you. Tja daar heeft ze wel een punt maar ik simpele Hollander kan toch niet zo goed omgaan met de hoeveelheid en het formaat van deze enorme beesten. 

Na het eten zitten we nog even bij het kampvuur waar een man aan het vertellen is over de vogels van Australië, er is hier werkelijk van alles te doen. Morgen gaan we aan het eind van de middag naar de gratis digitale fotografie cursus. 

IMG5995
IMG6064
IMG6058
IMG6069
IMG6097
IMG6110
IMG6118

Post ook eens in ons gastenboek!

Sydney