HomeReizenCosta RicaCosta Rica dag 19 / woensdag 18 maart 2015

Costa Rica dag 19 / woensdag 18 maart 2015

 Vroeg is een understatement als je wekker gaat als het nog donker is in Costa Rica. Gister het half zeven ontbijten vond ik niet zo leuk maar het half zes ontbijten gaat eigenlijk te ver. We hijsen ons uit bed en ontbijten, pakken ons lunchpakketje in, schuiven het één en ander met de spullen en dan gaan we op pad met de boot. We zitten helemaal voor in de boot naast een gezellige Zwitserse en we kletsen wat. Het is meer dan een uur varen en we kijken ondertussen of we nog dolfijnen zien maar dat is vandaag helaas niet het geval. De zee wordt redelijk ruw en we zien heel Cano Island niet omdat daar een enorme regenbui boven hangt! Na een minuut of dertig stoppen ze de boot en zegt Steven: we gaan de tassen in het hok voorin leggen en maak jezelf klaar om nat te worden! Hmm dat klinkt niet heel positief. We trekken ons regenjack aan en varen verder, er is een regenboog te zien en het duurt nog een hele tijd maar dan gaat het toch los! Iedereen is, behalve een paar stukjes onder onze regenjassen, volledig doorweekt, je zit gewoon in een plas water.

Maar gelachen dat we hebben, het is tenslotte het regenwoud. Als we dichter bij het punt komen waar we de boot af gaan wordt het gelukkig droog. Door de hoge golven moet onze kapitein wel even puzzelen en sturen, we surfen af en toe met de boot een golf af, heel leuk. Door het lage tij moeten we als we dan uiteindelijk de boot af kunnen een heel stuk door ondiep water met rotsen waden, best uitkijken geblazen en hier en daar ook wat pijnlijk maar we zijn er. We drogen onze nadderige modderige voeten met een handdoek en doen onze sneakers aan en dan gaan we wandelen. Het is verder droog dus de regenjacks doen we op de tassen en we lopen in t-shirt in de hoop dat alles wil drogen. Door de hoge luchtvochtigheid gebeurt dit echter niet…
Al bij het begin zien we een Coati, een neusbeer en na een klein stukje wandelen zien we spidermonkeys, ontzettende mooie apen die zo lenig en behendig zijn. We zoeken naar vogels en Robin ziet ineens in de verte wat lopen, het zijn pecari’s, wilde zwijnen. Helaas zien we alleen de schimmen. Steven vindt nog een vogel hoog in de boom die een heel raar laag geluid maakt. Na een uur of iets dergelijks komen we bij de airstrip en het rangerstation. Er zit een hele groep brulapen en twee black hawks en gieren. Verder kunnen we hier even zitten en wat eten en naar de wc. Hier zitten heel veel onderzoekers en biologen die allemaal slapen in tentjes of op een matras onder de klamboe. Het gehele gebouw is verhoogd zodat je soort van droog ligt maar je slaapt dan dus wel buiten. Gelukkig zitten er maar iets van honderd van de enorme bananenspinnen overal... Het web hiervan is zo sterk dat het vijf keer sterker is dan de aramide vezel die voor kogelwerende vesten wordt gebruikt. NASA en andere instituten proberen hier nu beschermende kleding van te maken.
Na een minuut of vijftien gaan we nog een rondje lopen. We zijn nog niet droog maar het wordt al wel knap warm. Als we net het bos in lopen zien we de leef cutter ants en de army ants, hun wegen kruisen elkaar maar blijkbaar vinden ze dat prima en zitten ze elkaar niet in de weg. De army ants verhuizen wel elke dag vertelt Steven terwijl de leef cutter ants een vaste plek hebben waar ze wonen. We zien nog meer vogels, veel apen en Steven weet een slang voor ons te vangen die anders niet te zien is omdat hij zo snel is, heel mooi beestje, niet giftig en eet kikkers en hagedisjes. Eerst is hij enorm wild en begint meteen te poepen als afweer, maar na heel even kalmeert hij en kunnen we kijken. Z’n buik is nog licht van kleur dus nog niet volwassen. Steven laat hem snel weer gaan en al zwetend lopen we verder. Ik kan hier toch nog altijd slecht tegen hoor, wat een warmte. We krijgen regelmatig wat uitleg over de verschillende planten en bomen, met en zonder stekels, met en zonder mieren waardoor je sommige bladeren en bomen echt niet wil beetpakken en we lopen over hele mooie weggetjes, steken kleine riviertjes over en hier en daar wat klimmen en klauteren. Na weer een dik uur zijn we weer bij het rangerstation zodat ik even kan relaxen. Pfoe wat warm en klam allemaal. Na wat te drinken en eten en even rustig zitten kom ik een beetje bij. We gaan nu nog een klein stukje naar de rivier maar er is helaas niet te zien. We kunnen niet over het strand terug door het hoge tij dus gaan we parallel aan de zee net door het bos. Hier zien we nog een enorme groep coati’s, het zijn er echt heel veel. Uiteindelijk moeten we nog een klein stukje over het strand en ja hoor, ik schat het verkeerd in en sta tot ver over mijn enkels met gympen en al in zee. Grrrr, daar baal ik toch wel behoorlijk van zo op het einde van de vakantie, geen idee of die dingen nog gaan drogen en alles wat hier niet snel droog is, zeker schoenen, gaan echt onwijs stinken. Nou ja we kunnen er niets meer aan doen. Het in de boot klimmen is moeizaam door de hoge golven maar gaat gelukkig goed en al snel zijn we op weg terug. Rond drie uur zijn we bij de lodge waar we gelukkig wel relatief makkelijk uit kunnen stappen en dan zijn er lekker chipjes met bonendip te snacken. We zijn kapot. Gauw even douchen daarna en tukkie doen.
Voor het avondeten proberen we onze route voor morgen uit te stippelen maar dat lukt niet zo makkelijk, dit is het enige hotel dat ze niet goed voor ons ingeprogrammeerd hebben dus met de computer erbij kijken we ongeveer waar het zit zodat we daarheen kunnen rijden. Even afrekenen, morgenochtend inchecken en dan zit het er hier weer op. We moeten morgen een lang stuk rijden naar San Jose, iets van vier of vijf uur ook afhankelijk van hoe vroeg we in Sierpe kunnen starten en welke route we dan kiezen.

IMG0294
IMG0309
IMG0318
IMG0313
IMG0330
IMG0347

Post ook eens in ons gastenboek!

San Jose